Yeni doğmuş bir bebek kırkıncı gününde yanan bir lambaya bakabilir. 23 aylık olduğunda hareketli cisimleri takip edebilme refleksleri gelişir. Altıncı aydan itibaren yaklaşan bir cismi iki gözle takip edebilmek için gözlerin içe doğru dönme refleksi gelişir. 23 yaşlarında ise gözlerini çevirdiği cisimleri net görür. İşte bu refleksler aracılığı ile gözler birbirine bağlanmakta, derinlik hissi oluşmakta ve şaşılığa meydan verilmemektedir.

Bu yaşlarda her iki görme aksı birbirine paralel değilse halk arasında “şehlâ göz,” tıp dilinde ise “şaşılık” olarak tarif ettiğimiz gözlerin kayması olayı ortaya çıkmaktadır.
Normal durumda, birbirine paralel olan ve şaşılık gözlerin bir nokta üzerinde tespitini sağlayan iki gözün optik eksenlerinden birinin normal durumdan ayrılmasına “şaşılık” adı verilir.

Bu kayma iç tarafa olursa iç, dış tarafa olursa dış, yukarıya doğru olursa yukarı ve aşağıya doğru olursa aşağı şaşılık meydana gelir. Şaşılık ya paralitik veya paralitik olmayan (konkomitan) şeklinde olur. Şaşılık genellikle çocuk yaşlarda başlar. Yapılan araştırmalar her yüz kişiden dördünün az veya çok şaşı olduğunu göstermiştir. Bu küçümsenecek bir rakam değildir. Şaşı gözlerin görme nispeti az olduğundan basan oranı düşer. Kazalara sebep olur. Kısacası sosyal bir problem olarak karşımıza çıkmaktadır. Her iki gözün görmesinin tam oluşuyla birlikte derinlik duyumu gelişir. Şaşı bir gözde görme az olunca normal derinlik duyumu da olmaz. Bu sebeple, çok zeki bile olsalar, şaşılar, bazı meselelerde basan sağlayamazlar. Şaşılık genellikle 2 yaşında başlar. Şaşılık belirgin olduğu gibi, gizli de olabilir. Ayrıca devamlı olanların yanında her zaman olmayan, zaman zaman ortaya çıkan şaşılıklar da vardır. Normal durumlarda objelerden gelen ışınlar gözün kırıcı ortamlarında gerekli kırılmalara uğrar. Sonra retina dediğimiz iç tabakada birleşir. Böylece net bir hayal elde edilir.

The post Bebekte şaşılık appeared first on Bebekler.