Bacak kasları yürüme olgunluğuna yaklaşınca bebek yürüme denemeleri yapar; birinci yaşını doldurmasına doğru bir yere tutunarak ayağa kalkar, otururken kendiliğinden çömelmeye çalışır. On ikinci ile on beşinci ay arasında da yürümeye başlar. Bu aylardan birkaç ay önce ve sonra yürümeye başlayanlar olabilir.

Yürümek, bebeğin bedeninin ve bacaklarının büyüdüğünü gösteren biyolojik bir olaydır. Bazı sabırsız ana-babalar bebeğin kaslarının güçlenmesini beklemeden onu ayakta durdurmaya, değişik araçlarla yürütmeye çalışarak zorlar. Böylesine zorlamalar bebeğe zarar verebilir ve onun yürümesini geciktirebilir.

Bebeğin yürüme denemelerinin görülmesiyle birlikte ailede bir bayram havası başlar; yürüme denemeleri heyecanla izlenir. Bebek büyük bir başarı elde etmiş gibi onun rasgele yaptığı her hareketine bir anlam verilir.

Yürümek, bebek için büyümenin önemli bir aşamasıdır. Yürüyen bebekle, yatan bebekten daha çok ilgileniriz. Paytak paytak yürümesi, bizimle oynaması, bir şeyler taşıması, koşarak bizimle kucaklaşması daha çok hoşumuza gider. Bebek de yürüdüğünden dolayı kendine daha başka davranıldığını sezer.

Ana-baba, yürüyen bebekle başa çıkmanın daha zor olduğunu kısa sürede anlayıverir. Yürüyen bebeğin gidebileceği yer, emekleyen bebeğe göre, giderek genişler. Bu alan içinde bebek, gelişen kaslarıyla kırmasını, yırtmasını, atıp dökmesini de artırır. Eline geçeni önce ağzına götürüp tadar, ısıramaz, ememezse atıp kıran Bunu gören ana-babanın sesi eskisine göre daha sert çıkar, bazen bağırmaya dönüşür. Bundan sonra ana-babanın diline YAPMA sözü yapışıverir.

Bazı örnekler:

Manisa’da İlayda Özdemir’in beş aylık bebeği Eser, gündüz gözüyle karyolasından başının üzerine düştü, bebek hastaneye kaldırıldı. Denizli’de sekiz aylık bir bebek çengelli iğneye takılı altınla oynarken çengelli iğneyi yuttu. Çengel,’ iğne hastanede ameliyatla bebeğin yemek borusundan çıkarıldı.

Yozgat Boğazlayanda bir yaşındaki bebek sehpanın örtüsünü çekerek üzerindeki televizyonu başına düşürdü.

Mersin’de bir buçuk yaşındaki bebek yalnız başına banyoya gitti, su dolu kovaya baş üstü düştü.

Fethiye’de iki yaşındaki kız bebek bilyeyle oynarken bilye boğazına kaçtı, hastanede bütün çabalara rağmen bilye çıkarılamadı.

Başlangıçta yapma sözünün anlamını pek anlamayan bebek, ana-babasıyla alay edercesine, çıldırtan davranışlarını sürdürür. Ama giderek sert ve yüksek sesle söylenmesinden yapmanın bir emir olduğunu ve pek sevgi dolu olmadığını sezer, yüksek sesle söylenen yapma sözünden hoşlanmamaya başlar.

Daha önce bebeğini yürümeye canı gönülden teşvik eden ana-baba, artık yürümeyi yasaklayıcı bir ana-babaya dönüşür. Bebek evin dokunulması yasak eşyalarının kendinden daha değerli olduğunu sezer. Daha önce yapma emrinin anlamını bilmeden eşyalara dokunan bebek, bu sefer ana-babadan intikam alırcasına eşyalara dokunmaya başlar. Özellikle bunu, evde konuklar varken ya da başka bir eve konuk gittiklerinde yapmaya bayılır. Böylece ana-baba ile bebek arasında çatışmalar ortaya çıkar. Bu çatışma, ailede babaerkillik ya da anaerkillik ile çocuk erkilliğinin karşılıklı güç gösterisidir. Kazanan çocuk olduğunda ailede çocukerkillik sürüp gider.

Bebeğin ana-babasıyla çatışması, yalnızca kırdıklarıyla, döküp saçtıklarıyla ve gittiği köşe bucaklarla sınırlı kalmaz. Yürüyen çocuk, giysilerini, elini yüzünü, çevresini daha çok kirletir. Özellikle anne buna hiç katlanamaz. Gerçi bebeğini sever ama bu kirlenme çekilecek gibi değildir. Bebek de annesinin kendisini sevdiğini bilir ama bu titizliğinin nedenini anlayamaz; çünkü kirlenmenin, kirletmenin ne olduğunu bilemez.

Özgürlüğe ilk adım:

Bir yerlere giderken kucağa alınan bebek, çocukluk dönemine girdiğinde artık yürütülür. Çocuk ana-babanın yürüme hızına uyamaz; çabuk yorulur. Kucakta olmanın rahatlığını aradığında, ana-baba ile çocuk arasında kucağa alınıp alınmama savaşı başlar.

Dört yaşlarına doğru çocuk için sokak merak edileceklerle doludur. Çocuk çevresini sokağa kadar genişletmek ister.

Bebekler yürürken sık sık düşer. Ana-babalar, düşen bebeği azarlar, bazen de hırpalar. Düşmek bebeği yeterince üzerken, bu yetmezmiş gibi bir de ana-babalar üzer.

Bebeğin yürümesine sevinmek yetmez, yürümesinin getirdiği sıkıntılara da katlanmak gerekir. Yürüme bebeğin kazaya uğrama olasılığını artırır. Bizim görevimiz evde bebeğimizi kazaya uğratmayacak bir çevre düzenlemektir. Ama yürürken düştüğünde de telaşa kapılmadan onun kendi başına ayağa kalkmasını beklemeliyiz. Düşmek doğal olduğu gibi, düşenin ayağa kalkması da doğaldır. Ayrıca “çocuğun düşe kalka büyüyeceğini” de unutmamalıyız.

The post Bebek Ne Zaman Yürür? appeared first on Bebekler.

Bebeğinizin daha erken konuşmasını ve yürümesini nasıl sağlarsınız?
Bebeğiniz doğal olarak belli bir yaşa kadar konuşamadığı için aranızdaki tüm anlaşma iç güdüler ya da işaretler yardımıyla olmaktadır. Fakat beraber yapacak olduğunuz bazı alıştırmalar ile bebeğinizin ihtiyaçlarını çok daha iyi anlatmasını sağlayabilmeniz mümkün. Üstelik bu alıştırmaları ilk aylarda yapmaya başlarsanız bebeğinizin çok daha erken yürüyeceğini ve konuşacağını garanti edebiliriz.

1. Sürekli olarak kundakta tutmayın:
Bebeğinizi gün içerisinde, daha doğrusu uyanık olduğu sürede kesinlikle kundakta tutmamalısınız.
Çünkü ne kadar elleri ve bacakları açıkta kalırsa o kadar fazla hareket edecek ve o kadar da daha fazla kas oluşacaktır. Böylelikle bebeğinizin el kavramaları güçlenir ve gereken kas dokusuna sahip olduğu için çok daha çabuk yürümesi beklenir. Yapmanız gereken sadece, eğer ev sıcaksa kundaktan çıkarmak ve biraz hareket etmesini sağlamak, üstelik böylelikle sürekli olarak uyumasını da engellemiş olursunuz.

2. Ayağa kaldırmayı deneyin:
Bebeğinizin ayaklarını bacaklarınıza koyun ve kucağınızda dikey bir pozisyona getirin ve bu şekilde onunla oynamaya başlayın. Bu oyun sırasında kasları daha hızlı oluşacak ve bebeğiniz sizin de yardımınızla ayakta ve dengesiz ortamlarda nasıl yürünebileceğinin ilk fikirlerini edinmiş olacaktır.
Eğer bebeğiniz çok küçükse başını ve sırtını desteklediğinizden emin olmalısınız.

2. Sürekli olarak onunla sohbet edin:
Bebeğiniz ile daha ilk doğum haftasından itibaren konuşmaya başlamalısınız. Bebeğiniz özellikle annesinin sesini unutmaz ve söylediği hiçbir kelimeyi anlamasa bile kaçırmak istemez. Eğer siz ona şarkı söylerken, konuşurken ya da bir şeyler okurken size kilitleniyorsa bilin ki söylediğiniz her sözü kendi veritabanına daha sonra kullanmak için kaydediyordur. O yüzden kesinlikle, nasıl olsa anlamaz diyerek bebekle sessiz temasa geçmemelisiniz.

3.Gıdıklayın!
Bebeklerde konuşmanın ilk adımı doğru nefes alıp verebilmek ile başlar, o yüzden bebeğinizi özellikle ayaklarından gıdıklarsanız ona iyi bir nefes alma ve verme alıştırması yaptırmış olursunuz. Çünkü gülerken mecburen doğru nefes almak zorunda, üstelik emin olun ki onun da çok hoşuna gidecek, fakat çok küçük bebeklerde kesinlikle nazik olmalı, tırnaklarınızla değil, parmak uçlarınız ile gıdıklamalısınız.

4. Oyun oynayın:
Bebeğinizin doğumunun ilk haftasından itibaren onunla oyunlar oynamanız, olaylara tepki verebilmesi, daha zeki bir hale gelebilmesi ve daha erken öğrenmesi için bilinen en iyi yoldur. Yapmanız gereken sadece en sevdiği oyuncağı bulmak ve ilgisini çekmeye çalışmak.

The post Bebeğin konuşması ve yürümesi appeared first on Bebekler.