Çocuk kolay kolay uyumak istemez, ama bir kez uyudu mu da kendi isteği dışında uyandırılmak istemeyecektir. Demek ki çocuk gece uyanırsa, unun bir nedeni vardır. Gece uyanmaları her zaman ilgi ve anlayışla karşılanmalıdır. Nedenleri çoğu kez endişeye gerek olmayacak kadar basittir. Çocuk gözle­rini açıp çevresine bakınır, yatağını, bebeğini, lambanın biçimini tanıyınca yeniden uykuya dalar.

Bazen uyukla­ması sürdüğü halde mırıldandığı olur. Bu durum da önemsizdir. Sızlanmak­ta ısrar ediyorsa, yumuşak sesle söy­lenen bir söz ya da elinizin sıcaklığını hissetmesi onu rahatlatır. Ancak, sızlanmalar mutlak bir ağla­maya dönüşmüşse ve iyice uyanmışsa, susacağını umarak vakit geçirmeyiniz. Yardımına kimsenin koşmadığı­nı görürse, daha çok korkacak, ağla­ma hıçkırığa dönüşecek ve sonunda siz yanına ulaştığınızda çocuk kendi­ni böyle terk edilmiş hissediyor olacak­tır ki en az yarım saat uğraşmanız ge­rekecektir. Bu durumda onu azarlama­nız, paniğini artırmaktan başka işe ya­ramaz. Bir yandan onu sakinleştirir­ken, öte yandan ağlamasının neden­lerini araştırınız. Bu nedenler, gürültü, bezin ıslak oluşu, aşırı beslenme, yor­gunluk, aşırı sıcak ya da soğuk gibi fi­ziksel; karanlıktan korkması, susama­sı ya da kötü rüya görmesi gibi ruhsal gerginliklere bağlıdır. Fiziksel gerginlikler kolayca giderilebilir: Susamışsa, su verilir; sıcaksa, battaniyesi üzerin­den alınır; karanlıktan korkuyorsa, başucuna ufak küçük bir gece lambası konur. Ama kötü rüyaların nedenleri hemen o anda giderilemez, ancak bu gerginliğin altında yatan durum araş­tırılabilir. Çocuk hastalıktan yeni kalkmışsa ya da bir tatilden dönmüşse, son derece sabırlı olmalısınız.