İki yaşını doldurmaya yakın çocuğa gerekli ilgiyi göstermezseniz, yeni bir huy edinir. Siz onun yanına gitmezseniz o size gelecektir. Bu yaşta bir ço­cuk teselli bulmak için yataktan inip ya­nınıza gelecek kadar beceri kazanmış­tır. Geceyarısına doğru bir çocuğu mutfakta tek başına ya da salonun tam ortasında gözyaşları içinde bulmaktan daha kötü bir şey olamaz. Eğer yataktan inip doğru size koşa­cak olursa, yatağına dönmesi için emirler yağdırarak boşuna zaman yi-tirmeyiniz. Kararlı bir şekilde onu alıp yatağına yatırınız ve her gerektiğinde bunu yineleyiniz.

Çocuğun kendi ken­dine yataktan kalkma alışkanlığı, ka­ranlıkta ayağı bir yere takılabileceği ve düşebileceği için oldukça tehlikelidir. Bu alışkanlık daha ilk keresinde çocuk sizi yardıma çağırdığında yanına gide­rek önlenebilir. Yine de önlenemiyor­sa, çocuğa hissettirmeden bazı hilele­re başvurunuz. Yatağını olabildiğince alçaltınız, böylelikle karyolanın par­maklıkları yükselir ve çocuk bunu aşa­maz. Yapmamanız gereken ise kapı­sını kilitlemek, daha kötüsü onu yata­ğa bağlamanızdır. Kendisini hapsolmuş-muş hisseder ve kaçıp kurtulmak ister­ken bir yerini acıtabilir. Odada kırmızı bir ışığı sürekli açık bırakmak çocuğun gece korkularını yenmesine yararlı olabilir. Gece yarısı uyandığında çevresini rahatlıkla göre­bilir, karanlığın verdiği korkuyu duy­maz. Ayrıca bu tür lambaların çok az elektrik tükettiğini de unutmayınız. Çocuk iyi bir gece geçirmişse, bu, uyanış biçiminden belli olur. Sizi gör­düğü an gülümseyen, canlı ve neşeli bir çocuğun rahat uyku uyuduğuna emin olabilirsiniz. Üzgün ve sızlanan bir çocuk ise korku ve sıkıntı dolu bir gece geçirmiş demektir. Çocuğunuzu bir sabah bu durum­da bulursanız bir geceyi daha kötü geçirmemesi için huzursuzluğunun kaynağını mutlaka arayınız.Belki çok küçük bir çaba ile çocuğunuzun ra­hat uyumasını sağlayabilirsiniz.