Joomla Software Template

Korkular
Her çocuğun birtakım korkulan var­dır, çoğu akla yakın olmayan korkular­dır bunlar En azından büyüklerin gö­zünde, çocukların korktukları şeylerin çoğunun gerçekten tehdit edici bir yanı da bulunmamaktadır. Küçük çocukla­ra özgü korkular çok çeşitlidir: Karanlık; yalnız kalmak; şiddetli gürültüler; tuhaf bir adamın ortaya çıkıvermesi; bazı hayvanlar; vb...
Kimi bebekler odada uçan bir sinek­ten ya da masum bir kelebekten bile korkarlar, ondan kendilerini korkutan anlamlar çıkarırlar. Çocuk, her şeyden korkabilır Aslında onu ürküten şeyin kendisi korkunç değildir ama. bebeğe dehşet veren onun görüntüsüdür.

Dil gibi, davranışların öğrenilmesi de düzenli bir çevrenin varlığını gerektirir. Bu çevrede yetişen çocuk neyin doğ­ru, neyin yanlış olduğunu öğrenir. Ço­cuğun bir şeye ya da bir kimseye gö­re yerini saptamaya, yani belli çıkış noktalarına gereksinimi vardır; bu da çocuğun kendi başarılarını ölçüp yar­gılayacağı bazı değerlerin varlığını ge­rektirmektedir. Bugün pek çok anne-baba çocuk üzerinde nasıl bir otorite uygulayacaklarını bilemiyorlar.

İki ile dört yaş arasındaki hemen bü­tün çocuklar, bazı sesleri ve heceleri çıkarmakta güçlük çekerler ve peltek peltek konuşurlar. Bu gelişme evresin­deki bir çocuğun söylemek istedikleri sözcük dağarcığındakilerden daha ge­niştir; düşündüklerini dile getirmenin zor oluşu yüzünden yeni ve telaffuzu güç olan bir sözcük kullanması gerek­tiğinde çarçabuk bir şey söylemek is­ter ve dili sürçer. Hemen bütün çocuklarda özellikle kendilerini için­den çıkılmaz durumlarda hisseden çocuklarda bu tür kararsızlıklar ve yarım-yamalak konuşmalar görülür. Söylenmesi güç bir sözcüğü telaffuz etmek isteyen çocuk, daha ilk harfte ya da ilk hecede bocalayabilir. Bu tür konuşma kusurları çoğu zaman ken­diliğinden yok olup gider: Onu her se­ferinde düzeltip, çabuk konuşmaya zorlayıp sinirlendirmeyiniz. Konuşma eylemi bilinçli bir hareket olmakla bir­likte, ağızdan çıkan seslerin çıkma sü­reci bilinçdışıdır. 

Dilin gelişmesi, akıl almayacak ka­dar, bir sürü ruhsal mekanizmayı ilgi­lendiren karmaşık bir konudur. Düşün­cesini anlatmada gecikme, dilin az gelişmesi, kekemelik, anlaşılmaz ko­nuşma, bazı sesleri çıkarma güçlüğü, küçük çocuklarda oldukça sık görülen kusurlardır. Çocuğun konuşmasının yetersiz kalışı çoğu kez, fiziksel neden­lerden çok, ruhsal sorunlardan ileri gelmektedir ve gelecekte ortaya çıka­bilecek daha önemli belirtiler için bir alarm zili sayılabilirler.

Bebeğin, sözcüklerin anlamlarını anlaması çok önemlidir. Bu nedenle yanıtlarınız bilinçli olmalıdır, alışılmış mekanik tarzda olmamalıdır.
 Bebekle her zaman bebeğinkini taklit etmeden, doğru sözcük­lerle ve açık biçimde konuşunuz. 

İlk günden başlayarak yeni doğmuş bir bebek, yetişkinlere birtakım sorumlulukları olduğunu hissettirir.
Her şeyden önce, bebeğin durumu (zayıflığı, güçsüzlüğü} yetişkinleri çok etkilemektedir. Bundan başka bakışı, hareketleri, yüzünün ifadesi, anne-babayı çocukla ilgilenmeye zorlar. Bunlar hemen hiçbir yetişkinin kaçınamadığı yardım çağrılarıdır.

KARBONHİDRATLAR
 günde 120 gr
 Neye yararlar?
 Bebek sürekli olarak enerji har­car. Ne kadar çok hareketli ve afa­can olursa, yaktığı enerji de o ka­dar çok olur. Karbonhidratlar onun bu enerji gereksinimini gidermeye ve yitirdiği enerjiyi yeniden elde et­mesine yararlar. Beden, karbonhid­ratlardan yeterli kalori sağlayama­yacak olursa, enerji gereksinimini karşılamak için proteinleri yakacak­tır ki, bu da bebeğin büyümesini ciddi olarak etkiler.
 

VİTAMİNLER
 Dolapta uzun süre bekletilmemiş çeşitli taze yiyecekten oluşan bir di­yet, gereksinimi karşılamaya yeter. Neye yararlar?
Bebeğin düzenli büyümesinde vi­taminlerin büyük payı vardır.
 En önemlileri şunlardır; A vitami­ni (gözler için ve sümüksü dokular için); B vitamini (sinir ve kas doku­larının çalışması, metabolizmanın düzenlenmesi için); C vitamini (ke­miklerin kireçlenmesini sağlamak için yararlıdır).